recensies
De volgende optredens zijn gerecenseerd:
Openingsconcert Festival Oude Muziek Nu in Hoorn - 5 juni 2008
Matthäus Passion in Breda - 3 april 2007
Lustrumconcert in de Nieuwe Kerk te Haarlem - 4 juni 2005
Gamelanopera van Sinta Wullur
Composities van Escher, Milhaud en Martin in de
Waalse Kerk Haarlem - 30 november 2002
Muziek van Britten, Willaert, Gabrieli,
Martinu, Poulenc, samen met harpiste Merel Brouwer - 23 december 2001
Muziek van Palestrina, Badings, Poulenc,
Rautavaara, Jennefelt - 9 december 2000
...na de pauze klonk a capella het Hollands Vocaal Ensemble met zeer mooi gezongen psalmen van Sweelinck...
Klik hier voor de pdf van deze recensie van Wim Meilof (NHD - 7 juni 2008).
...samen met het Hollands Vocaal Ensemble [nam het Brabants Kamerkoor] de koren en koralen voor rekening, die vol dynamiek door hun dirigent Fokko Oldenhuis werden aangegeven. In het Openingskoor en het koraal voor de pauze weefde de Schola Puellarum van de Bossche Sint Jan nog een extra heldere melodische draad door de vitale dubbelkorigheid...
Peter Korz (BN De Stem - 4 april 2007)
..het Hollands Vocaal Ensemble heeft alles uit de kast gehaald om het 20-jarig bestaan groots te vieren..
Klik hier voor de pdf van deze
recensie van Rinus Groot (Haarlems Dagblad - 6 juni 2005)
U moet even bladeren om de afbeelding van het krantenknipsel in beeld te krijgen
Het ware apengevoel ontbreekt niet
... In het Gamelanhuis, gesitueerd in het Wilhelminapakhuis aan de Oostelijke
Handelskade, wordt druk gerepeteerd. Achter de gongstellages van Multifoon staan de leden van
het Hollands Vocaal Ensemble. Vooraan zitten vier strijkers en een basklarinettist.
Dirigent Josep Vicent instrueert het koor: "Alstublieft, kunt u dit meer ritmisch zingen,
vanuit het middenrif?" De zangers zetten in met een passage die gebaseerd is op de ketjak,
een traditionele muziektheatervorm uit Bali, waarin de roep van apen wordt geďmiteerd.
"Tsjak-tsjak-tsjak! Srrrrrrrrr!" roepen de koorleden opgewonden...
Saskia Törnqvist (Het Parool - 13 november 2003)
Wullur kent gamelan als haar broekzak
... Het is vol in De Rode Hoed, want behalve aan het gamelanorkest moet
de speelvloer ook plaats bieden aan een koor, een strijkkwartet, en nog een handvol musici.
Dat alles is nodig voor The Golden Deer, van Sinta Wullur, een opera in wording naar het
Indiase epos Ramayana... Wullur combineert westerse harmonieën met oosterse texturen,
en laat de klanken van de gamelan behendig versmelten met die van strijkers, basklarinet en
marimba. Hoewel verduidelijkt met tekstprojectie, kwam het verhaal door de concertante
uitvoering niet helemaal uit de verf, maar de zangers van het Nederlands Vocaal
Laboratorium en het Hollands Vocaal Ensemble Amsterdam legden in elk geval dramatiek in
hun voordracht...
Frits van der Waa (De Volkskrant - 17 november 2003)
..het uitstekend geschoolde kamerkoor heeft bijzonder
veel te bieden. ...
Composities van Escher, Milhaud en Martin in de Waalse Kerk Haarlem
... Dirigent Oldenhuis heeft zijn a capellakoor perfect geinstrueerd. De
balans is evenwichtig en er wordt zeer zuiver gezongen. De mystieke en
vaak ook dramatische teksten zijn mooi uitgediept en maken indruk.
Na de pauze zingt het koor de grootse Mis voor dubbelkoor uit 1922 van
de Zwitsers/Nederlandse componist Frank Martin. ... De moeilijkheidsgraad
is zeer hoog, des te groter de bewondering voor deze knappe vocalisten.
Zij brengen het werk als een grote eenheid en zien daarbij toch geen detail
over het hoofd...
Rinus Groot (Haarlems Dagblad - 2 december 2002)
Homogeen koor van geschoolde amateurs voor fijnproevers
Kerstconcert door Hollands Vocaal Ensemble o.l.v. Fokko Oldenhuis, m.m.v. Merel
Brouwer, harp.
Programma: muziek van Britten, Willaert, Gabrieli, Martinu, Poulenc.
Gehoord: zondag 23 december 2001, Waalse Kerk, Haarlem
Haarlem wordt regelmatig bezocht door uitstekende kamerkoren, die hier
kunnen rekenen op een vast publiek van fijnproevers. Het in Amsterdam
gestationeerde Hollands Vocaal Ensemble (HVE) is daar één
van. Het bestaat uit een dertigtal geschoolde amateurs die door Fokko
Oldenhuis tot een homogeen ensemble zijn gesmeed.
Gaf het HVE vorig jaar een kerstconcert met onder meer missen van Palestrina
en Badings, dit keer wijdt het zich vooral aan motetten waarin Maria,
de moeder van Jezus, centraal staat.
De strenge devotie van A Hymn To The Virgin, waarmee HVE zijn programma
begint, zou je eerder verwachten van een renaissance-componist dan van
een 20e-eeuwer, in dit geval de 17-jarige conservatoriumleerling Benjamin
Britten. In de voetsporen van renaissance-componisten past hij zelfs meerkorigheid
toe door een solo-kwartet op te voeren, dat vanaf de orgeltribune het
koor weerkaatst.
Hierop aansluitend zingt HVE kerst- en Maria-motetten van twee componisten
uit de Venetiaanse school, Adrian Willaert en Giovanni Gabrieli, die de
door de ruimte van de San Marco geïnspireerde meerkorigheid hebben
toegepast. HVE laat ons proeven van de rijke koorklank die destijds (16e
eeuw) in een golvende polyfonie de Byzantijnse gewelven moet hebben gevuld.
Met hoeveel naïviteit Maria de volksverbeelding heeft gevoed is te
horen in de drie Maria-liederen die de Tsjechische componist Bohuslav
Martinu heeft getoonzet op oude Moravische teksten. Zo wordt er gezongen
over Sint Lucas, die het portret van God dat door rovers in stukken dreigt
te worden gehakt alleen met behulp van Maria kan voltooien.
Zong HVE vorig jaar Poulencs cantate Un Soir De Neige, dit keer staan
diens Quatre motets pour un temps de Noël op het programma. Wederom
laat HVE zijn niveau blijken door zuivere intonatie van de soms moeilijke
harmoniek.
Het laatste woord is weer aan Britten. HVE presenteert zijn A Ceremony
Of Carols terecht als een eredienst. Het komt in processie de kerk binnen
terwijl de vrouwen het Hodie Christus op Gregoriaanse melodie zingen.
Dan volgen Brittens spirituele en plastische toonzettingen van laat-middeleeuwse
teksten. Het refrein van de laatste carol, Deo Gratias, klinkt na als
klokgebeier. Als het koor zich weer onder het zingen van het Gregoriaanse
Hodie in processie heeft teruggetrokken maakt een daverend applaus korte
metten met de plechtige sfeer.
Albert Brüggen (Haarlems Dagblad - 24 december 2001)
Beeldschone koorzang van Hollands Vocaal Ensemble
Engelenmuziek in een volmaakte rust
Hollands Vocaal Ensmble o.l.v. Fokko Oldenhuis
Muziek van Palestrina, Badings, Poulenc, Rautavaara, Jennefelt
Remonstrantse Kerk, Haarlem, 9 december 2000.
Hollands Vocaal Ensemble (HVE) begint meteen maar met een hoogtepunt uit
onze muziekgeschiedenis:de Missa Papae Marcelli uit 1563. Giovanni da
Palestrina schreef deze mis ter nagedachtenis aan paus Marcellus II. Het
polyfone meesterwerk uit de renaissance is voor een koor een toetssteen
wat betreft saamhorigheid en evenwichtige koorklank. HVE voldoet er wonderwel
aan en laat engelenmuziek horen in een volmaakte rust. Onder de brede
gebaren van Fokko Oldenhuis realiseert het de spanningsbogen die deze
mis zo markant maken. De Latijnse teksten zijn goed te volgen en krijgen
een devote, ingetogen expressie. Helemaal dus volgens Palestrina's bedoeling
en volgens de richtlijnen die tijdens de contra-reformatie voor de meerstemmige
katholieke kerkmuziek golden.
Het Sanctus en Benedictus reserveert het HVE voor Henk Badings die in
1985 een Missa Antiphonica schreef. Zo krijgen we op dit concert toch
een complete mis, zij het met een 20e-eeuws slot, waarin het "Heilig,
heilig, heilig" met een imitatie van klokgebeier wordt geïllustreerd.
Badings schreef zijn mis voor twee koren die elkaar veelvuldig afwisselen.
HVE verkeert met zijn zes tenoren en zes bassen in de luxueuze positie
dat ze dubbelkorigheid aankan. Met de cantate Un Soir De Neige, door Francis
Poulenc in het oorlogsjaar 1944 geschreven, beleven we een witte, koude
en moedeloze kerstmis. De plastische gedichten van Paul Eluard ("Grote
lepels sneeuw vergaren onze ijskoude voeten") inspireerden Poulenc
tot een van zijn subtielste werken. Glaszuiver zet HVE de gecompliceerde
harmonieën neer op de weldadige ondergrond van de bassen.
Veel glissando's laat het ensemble horen in liederen die de Finse componist
Einojuhani Rautavaara in 1976 schreef op dramatische poëzie van Federico
Garcia Lorca: "De ellips van een gil gaat van bergwand tot bergwand".
Het is suggestieve muziek die hoge eisen stelt en hier zelden wordt uitgevoerd.
In Warning to the Rich (1977) vermaant de Zweedse componist Thomas Jennefelt
de rijken aan de hand van een tekst uit het bijbelboek Jacobus: "beseft
uw ellende, treurt en weent". HVE maakt dalende glissando's, spreekzingt,
lacht en neuriet. En eindigt zoals het begon, fluisterend: "Come
on, you wealthy!"
De vertrouwde schare liefhebbers van beeldschone koorzang telt zijn zegeningen.
Albert Brüggen (Haarlems Dagblad - 11 december 2000)
